دلم برای خدا می سوزد...

شب از نیمه گذشته  و من آرام آرام پلکهایم را روی هم

 می گذارم،چشمهایم را می بندم اما کسی مرا فرا می خواند

،صدایی که در سکوت نیمه شب در همه جا جاریست وهمیشه

 وانمود می کنم چیزی در این سکوت پر از صدا نمی شنوم .

می دانم او کیست،چه می گوید و از من چه 

می خواهد...اماهمیشه از خجالت به خواب رفت گر چه بیدار بودم...

دلم برای خدا می سوزد...دلم برای خدا می سوزد که این

 چنین غمگینانه با دنیا سخن می گوید و هیچکس گوشهایش

 را برای شنیدن سخنانش تیز نمی کند.

می شنوم  که می گوید:تو هم به خواب رفتی و نشنیدی چه

 می خواهم ،نشنیدی که زندگی تنها زنده بودن نیست،

زندگی عشق است و مهربانی،نباید سخت گرفت،

چرا نمی بینی که این همه عشق را نثارت می کنم؟!

به سوی من بیا تا به تو آرامشی دهم که تمام عمرت راضی

 باشی. من در قلب توام،مرا احساس کن،همین کافی است!!

فقط همین کافیست...

آنگاه که مرا واقعا حس کنی تمام زندگی ات را با معنویت پیوند

 دادهای و به همه چیز می رسی.

من تو را تهی به این دنیا فرستادم وذره ای از وجود خویش را در

 تو نهادم تا بدانی روزی دوباره نزد من بر می گردی...

اما پر از تجربه ها و اعمال ها...

بدان که در سراسر زندگی ات من با توام این تویی که با من

 نبودی،خود را با آن ذره از وجودت آشنا کن تا زندگی آرام و شاد

 والهی داشته باشی. من به شما فرزندانم هنوز امید دارم و

 می دانم مرا مایوس

نمی کنیدو تک تک شما برای نجات جهان دست به کار 

می شوید...

هنوز هم به شما افتخارمی کنم ....با من معاشقه کن،

من نیز تو را لبریزاز عشق می کنم ،من در تمامی لحظه ها

 همراه توام و تو را می بینم،چرا نمی خواهی مرا ببینی؟

از چه فرار می کنی؟من بی صبرانه منتظر آن لحظه ای هستم

 که شما با خویشتن واقعی خود روبرو شوید.

من روزها را در پس شبها به وجود می آورم،من نسل شما را

 ادامه می دهم تا آن روز که معنای حقیقی زندگی تان را

 بدانید.

با مشکلات روبرو شوید وبا متانت و آرامش آنها را پشت سر

 بگذارید،من در نقطه ای میان این مشکلات پنهانم،مرا ببین و با

 من حرف بزن من تنها دوست و حامی تو در سراسر زندگی

 هستم ،همیشه پشتیبانت در تنهایی و سختی ها...

من این سخنان را می شنوم،پلکهایم را آرام باز می کنم،

چشمهایم کمی مرطوب است به آسمان خیره می شوم و به

 ستاره ها...

خدای بزرگ و مهربان...!من به خواب نرفتم،من بیداربودم و

 شنیدم که چه

می گفتی...خدایا من به توقول می دهم که همیشه و همه جا

 به یادت باشم و سخنانت را به همه بگویم تا اندکی،شاید،از

 نگرانی هایت را بر دارم.

خدایا به من قدرت بده که بتوانم تو را به همه بشناسانم تا همه

 بدانند چقدر مهربان و بزرگی...

دستهایم را تواناتر کن،نوشته هایم را موثرتر و روحم را

 آرامتر...